گزارش "چای می نوشیم، کتاب می خوانیم"

 شنبۀ آخر بهار ۱۳۹۵، ۲۹ خرداد، چهارمین جلسۀ «چای می‌نوشیم، کتاب می‌خوانیم» در خانۀ کتابدار برگزار شد. ‌

در این جلسات کتاب‌ها را از این دست به آن دست می‌دهیم، از این ذهن به آن ذهن. و کتاب‌ها در سکوت بین ما می‌چرخند و می‌گردند و آن زمان که با آنها تنها می‌شویم با ما به گفت‌وگو در می‌آیند.

این بار موضوع بحث و گفت‌وگو سکوت بود. اما چطور می‌شود راجع به سکوت صحبت کرد؟ می‌شود دربارۀ آن سکوت کرد؟ سکوت همان حرف‌نزدن است؟

جلسه با سکوت پانزده دقیقه‌ای آغاز شد. سپس صفحاتی از کتاب «انسان موجود یک روزه» نوشته اروین یالوم و ترجمۀ نازی اکبری بلندخوانی شد. این صفحات در مورد نویسنده‌ای بود که به روانکاوی مراجعه می‌کرد این نویسنده سال‌ها از نوشتن ایستاده بود.  بعد از تمام شدن بلندخوانی، قطعات موزیکی از نیلز فارم و تد هاپکینز پخش شد. همه غرق در آنچه که شنیده بودند و می‌شنیدند به این موسیقی گوش سپردند. بعد از آن اعضای شرکت‌کننده در مورد احساسشان و آنچه در آنها اتفاق افتاده بود، سخن گفتند.

پس از آن کتاب سکوت قدرت درونگراها در دنیایی که از حرف زدن باز نمی‌ایستد، نوشته سوزان کین معرفی شد و سخنرانی این خانم نویسنده در تد تاک پخش شد. کین به این موضوع اشاره می‌کند که دنیا در حال حاضر روا همه به برون‌گرا بودن و انجام کارهای گروهی تشویق می‌شوند اما این نوع فعالیت برای درون‌گراها طاقت‌فرساست و آنها نیاز به خلوت و تنهایی برای خلاقیت دارند. در این فضا برون‌گراها عملکرد خوبی دارند اما درون‌گراها دچار ضعف، کمبود، و احساس گناه می‌شوند. خانم کین یادآوری می‌کند آنجایی که نیاز به خلاقیت، فکر و قدرت رهبری است نقش درون‌گراها پررنگ‌تر می‌شود.

می‌توان گفت سکوت اختیار کردن به معنای ضعف نیست، آرامش و خاموشی تو باعث می‌شود دریافتت از جهان بیشتر شود، به بیرون و درون بهتر نگاه کنی، دست از عرضۀ خودت برداری و رو کنی به خودت، آنجا چه خبر است؟ وقتی مجبور نباشی مدام خودت را عرضه کنی، ذهنت را خاموش کنی تا دریابی جهان تو را نشان خودت خواهد داد. 

سمیه صوفیان

پیوست: 
sites/default/files/SAM_3962.JPG